@ University of York!
Hierbij mijn eerste verhaal vanaf de campus in York!
Bereid je wel vast voor op een lang verhaal, dus pak er lekker iets te drinken bij of zo
Laat ik beginnen bij onze reis..die verliep namelijk niet helemaaaal vlekkeloos.
Het begon bij mij al 's morgens, want ik had gigantisch overgewicht en moest allerlei dingen thuis laten. Het voelde erg incompleet aan, toen we in de auto stapten.
Op Weeze Airport zat mij alles tegen met het inchecken van mijn bagage; ik moest betalen voor 2kg overgewicht, bij dat apparaat kon ik alleen met creditcard betalen, maar daar had ik de pincode voor nodig. Ik moest dus terug naar m'n handbagage(die bij pap&mam in het koffiehoekje stond) om die te bekijken. Daarna weer terug om te betalen en toen weer naar de incheckbalie. Kom ik daar..kan ik m'n paspoort niet vinden, dus ik vroeg of ze die toevallig daar achter hadden gehouden bij de eerste keer. Nee dat was niet zo. Bleek dat ik hem in m'n handbagage had gestopt...dus ik kon weer terug. Uiteindelijk lukte het inchecken wel.
Om 13.45 gingen we richting de boardingentrance . Bij het scannen van onze handbagage, ging het weer mis. De tas van Laura én van mij bleven wel heel erg lang onder het apparaat en ze gingen zelfs voor een 2e keer! Uiteindelijk kwamen er twee vriendelijke beveiligingsbeambten naar ons toe, omdat ze toch even in onze tassen wilden kijken, er zat namelijk zoveel in. Bij mij zat er ook teveel elektronica in(lees al mijn adapters, laptop, harde schijf, cardreader enz.) en dat kon het arme röntgenapparaat niet allemaal goed weergeven. Bij Laura werd haar harde schijf(een groot, zwart vierkant blok) maar even door een ander apparaat gescand, want er kon wel eens TNT in zitten! Laura en ik kwamen niet meer bij. Hilariteit alom dus! Onze ouders stonden van een afstandje toe te kijken en die vroegen zich natuurlijk af wat er allemaal aan de hand was, dus die hebben we even gebeld om ze op de hoogte te brengen
De vlucht verliep op zich wel goed, alleen af en toe wat turbulentie gehad. We vertrokken met zon, maar zodra we dichter bij Engeland kwamen, raakte het steeds meer bewolkt. In Leeds was het dan ook goed grijs.
De bagage lag al op de band toen we aankwamen, dus we konden meteen door naar het busstation. Daar aangekomen was het zoeken naar de goede bus naar het treinstation. De bus die er stond was al erg vol en daar pasten wij niet meer bij met onze koffers en tassen, dus het was wachten op de volgende. Tijdens het wachten twijfelden we of we toch niet beter een taxi konden pakken. We gingen dus even vragen hoeveel het zou kosten...Niet schrikken: £63,50 cash en met creditcard £65!
De busrit duurde zo'n halfuur en het was een heel gedoe, want we wisten niet precies wanneer onze halte kwam. Gelukkig was er een Franse mevrouw die ook bij the Railway station in Leeds moest zijn, dus die heeft ons geholpen met het vinden van de ticketbalie en de weg naar het goede perron.
Op het perron aangekomen kwam de trein er al aan, dus dat verliep vlotjes. Na ongeveer een half uur waren we dan eindelijk in York!
Gelukkig kwam snel de goede bus, waarin we met onze koffers en tassen de smalle looppaden zowat geheel blokkeerden;).
We waren bij de verkeerde halte uitgestapt, waardoor we uiteindelijk een heel eind over de campus moesten sjouwen met onze zware bagage!
Bij de college receptie aangekomen, konden we onze sleutels ophalen om dan e i n d e l i j k naar onze kamers te kunnen!
Mijn kamer zat vlak achter de receptie, dus daar gingen we als eerste naartoe. Natuuuurlijk zijn er geen liften in de gebouwen en zit ik op de 2e verdieping...dus dat waren 6 helse trappen die ik op moest met mijn zware koffer. En ze hadden uitgerekend in het trappenhuis de verwarming op 5 staan dus het zweet brak me heerlijk uit.
Boven aangekomen werden we meteen begroet door een Brit met, hoe kan het ook anders, een grote pint of lager in z'n hand
Ik heb snel m'n bagage gedropt en ben toen met Laura naar haar kamer gegaan. Daar hebben we gekeken hoe we op het draadloze netwerk konden komen en rond half 9 ben ik naar m'n kamer terug gegaan om zelf aan de gang te gaan.
Internet had ik snel aan de praat, dus werd het tijd om te skypen met thuis!
Daarna was het spullen uitpakken, foto's ophangen, bed opmaken en lekker slapen.
Al kwam van dat slapen weinig, want de deuren hier slaan uit zichzelf keihard dicht door de deurdrangers, je hoort de toiletten heel goed, je hoort iedereen voorbij lopen, je ligt toch in een ander bed, 's morgens om 8u kwamen ze de vuilnisbakken legen, waarvan de ganzen en eenden weer van de wap raakten en de hele tijd liepen te kwaken en te gakken. Duusss, kortom een slechte eerste nacht gehad..
Dag 2
De volgende dag hadden we om 11u een afspraak op de campus, met onze begeleidsters.
We hebben te horen gekregen dat we allebei op een chirurgische afdeling terechtkomen; Laura op Ward 14 en ik op Ward 11. Nog geen idee wat het precies inhoudt, maar dat horen jullie nog wel.
We moeten de eerste 2 weken met onze begeleiders meelopen en daarna mogen we i.o. het rooster samenstellen. De diensten zien er als volgt uit:
Long day: 7.00-19.30
Early: 7.00-15.00
Late: 13.30-21.30
Night: 19.00-07.30
Lessen hoeven we eigenlijk niet te volgen. Waar we ons natuurlijk heel erg op verheugd hadden
Verder hebben we wat boodschapjes gedaan en een eerste blik op het centrum van York geworpen.
Oh ja, we hebben van de Departement of Health Sciences(waar wij onder vallen op de Uni) wat keukengerei en servies gekregen zodat we dat zelf niet hoeven te kopen. Isn't that nice?!
We werden ook gevraagd om een stukje voor de newsletter van Health Sciences te schrijven; eerst een introductie en op het einde over onze belevingen e.d. We mogen onze creatieve geesten dus ook nog even aan het werk zetten;).
Dinsdag hebben we een afspraak met de Occupational Health afdeling in de ziekenhuis. Geen idee wat ze nog meer van ons willen weten, na al onze vaccinaties e.d. door te hebben gegeven. Daarna gaan we, als het goed is, kennismaken op onze afdelingen. Spannend, spannend!
Dit weekend is het nog even rustig aan doen, wat dingetjes aanschaffen, onze kamers nog wat opfleuren, maar vanaf maandag begint het echte leven weer!
Some facts:
- Je groet hier, informeel, met Hiya!, dit betekent in het kort; How are you?
- Iedereen is hier een love, sweetheart of darling.
- Je voelt je hier snel welkom. Als mensen horen, aan je accent natuurlijk, dat je niet van hier bent, zijn ze heel geïnteresseerd in waar je vandaan komt en waarom je in York bent.
- Het lijkt wel of ze hier denken dat het al lente/zomer is of zo. Veel mensen lopen
namelijk zonder jas, in een t-shirt, korte broek en op slippers rond..
- Ambulances rijden hier af en aan langs de campus.. de stand van gister staat op 6 en
staat vandaag op 4.
- Ondanks dat we weten dat alles aan de andere kant is, lopen we nog regelmatig aan de
verkeerde kant van de straat
- Terrorisme heeft zelfs buiten de grote steden als London e.d. een duidelijke impact,want
ook hier in de omgeving wordt er in het OV op gewezen alert te zijn op verdachte
dingen en dit evt. te melden. Het publiek wordt, d.m.v. affiches en omroepberichten,
gevraagd om goed te observeren en te melden, zodat we het terrorisme samen kunnen
cracken! Op het station in York zagen we al meteen een arrestatie van iemand die zich
verdacht had gedragen.
- Mijn adres hier op de campus, dat in het vorige verhaaltje staat, heb ik iets aangepast. Het vermelden van mijn kamernummer is handiger dan het huis.
- I've got an English mobile phonenumber, dus als je die graag wil hebben, doet u mij dan maar een berichtje, dan stuur ik 'm door!
Heel erg leuk dat je hebt volgehouden tot het einde
Till next time!
Brigit
Reacties
Reacties
Super leuk verhaal Brigit!
Heel herkenbaar ook (heb zelf half jaartje in Belfast gewoond, zoals je misschien nog weet). Het zal je misschien ook gaan opvallen als je straks uitgaat daar 's avonds dat ze dat bijna allemaal zonder jas doen! Zelfs in de winter, zonder jas de straat op want ja: anders moet je er zo mee sjouwen in de kroeg haha.
Heel veel plezier en succes op dit leerzame avontuur, ik blijf je verhaaltjes / verhalen volgen!
Groetjes,
Mieke
Hi Brigit,
ik ben je al elke dag aan het volgen. Super leuk verhaal! Ik zou daar ook wel even naartoe willen komen :P
Hoeveel graden is het daar eigenlijk? Want als ze daar allemaal zonder jas lopen moet het toch wel wat warm zijn!
Ik hoor nog wel wat van je!
Liefs Jaimie
Haha tuurlijk hou ik het vol tot het einde! :p Succes met je eerste dag werken! Ik wacht weer rustig af tot het volgende verhaal!
Stuur ff je nummer via een privebericht van hyves ofzo, die wil ik wel hebben :p krijg je een keer een gezellig smsje van me :P
xx Kim
Das me een verhaal zeg:P
Ik geloof dat je dat gedeelte bij t inchecke op t vliegveld bent vergete te melde tijdens msn(voordat internet uitviel:P), wat n gedoe als ik t zo lees:P
Voor de rest wens ik je veel succes op je eerste werkdag, ik geloof dat mams wel nieuwsgierig is wat je daar allemaal zoal zal doen.
We kletse de volgende keer wel weer bij op msn of skype;)
Groetjes,
Wij uit Vaassen:P
ook ik heb het volgehouden,het was een goed duidelijk en inhoudelijk verhaal hou het vol groejes
Dag Brigit,
Mooi om te lezen dat het allemaal goed gaat. De kleine probleempjes die je beschrijft geven je alleen maar een kans om weer wat te leren.
Ook hier in Portugal lopen veel lui rond in T-shirts. Zo warm hebben wij het in ieder geval nog niet. FF fleece erover.
Nou we gaan ff bezien of we een bijdrage kunnen leveren aan het vullen van je publicator.
Groetjes en knuffel van ons.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}