The End
En toen zat ik braaf te wachten op m'n kamertje totdat ik naar het station kan vertrekken.. op weg naar mijn vliegtuig terug naar huis.
Het is namelijk zover..het einde van mijn stage in York.
Ik zal zeker iedereen missen die ik hier heb ontmoet, ze zijn allemaal zo lief geweest in de tijd dat ik hier was, dat het me toch een geborgen gevoel gaf.
Maar voordat ik afscheid ga nemen, heb ik natuurlijk nog wel wat dingen te vertellen die de afgelopen 2 weken zijn gebeurd.. Ik heb natuurlijk niet stil gezeten!
Met Pasen heb ik met Laura lekker een Paasbrunch gehad.. Op het moment dat we bij mij in de keuken heerlijk zaten te smikkelen van onze Hot Cross Buns, kwam iedereen zo'n beetje terug van hun Easter vacation.. Iedereen kwam de keuken in, maar verdween ook meteen weer, omdat wij er zaten. Het was ook meteen gedaan met de rust, want het slaan en gebonk met de deuren en het dronken gelal op straat was ook weer teruggekeerd..
Laatst was ik trouwens met Tracey, een stagiaire die voorheen op de afdeling werkte, wezen shoppen en toen stond er een kraampje met Bockwursten, hotdogs etc. Ik liep toen een beetje te lekkerbekken van: ,,Ooh, Bockwursten..have you ever had them? They're really nice!' De eerste vraag die ik toen kreeg was of het een worst was van echt vlees of zo'n fabrieksgeval
Uiteindelijk hebben we allebei een broodje Bockwurst gehaald met heeeeeerlijke échte Currieee!!(die miste ik heel erg, in tegenstelling tot Laura die de Hollandse mayo miste
Afgelopen week was het m'n laatste week op ward 11..
Het bestond voornamelijk uit alles af laten tekenen(ja, ik heb alles voldoende afgesloten
Nu zal je waarschijnlijk denken: ,,Waarom in godsnaam naar het mortuarium?!'
Nou, het was op zich best interessant. We hebben gehoord en gezien hoe het gaat als iemand is overleden en dan naar het mortuarium gaat, wat er dan allemaal gebeurd, waar op gelet moet worden(o.a. door ons verpleegkundigen), hoe de autopsies verlopen, of het mogelijk is dat de familie langs komt en wanneer ze liever hebben dat dat niet gebeurd. En we hebben ook een kijkje gehad in de vriezers..
We waren met een groepje van 4 en één van die andere studenten vroeg bij een vriezer die buiten stond hoe de lichamen daar in 'opgeslagen' waren. Zij dacht namelijk dat ze rechtop stonden, omdat de vriezer langwerpig was. Dat was wel even grappig
Zoals ik al zei, moest er ook afscheid genomen worden op de afdeling. De laatste dag was meteen een enorm leuke, want het was de dag van The Royal Wedding!
We hadden een week van tevoren al zitten brainstormen over hoe we het aan zouden pakken, want we wilden het natuurlijk wel vieren met z'n allen!
Zo had Kaye, de deputy sister, aan de matron gevraagd of we tiara's mochten dragen.. en dat mocht! Dus op vrijdag hadden we allemaal een tiara op, was de hele afdeling versierd, en hadden we tussen de middag een heerlijk buffet met allerlei heerlijke hapjes die iedereen had meegenomen. Hét grote moment hebben we met z'n allen gezien op tv, want er was een hele zaal, op 1 patiënt na, helemaal leeg. We hebben toen de tv's geconfisceerd en hebben alles gevolgd. Ik werd zelfs helemaal patriotisch toen ik Willem & Maxima door het gangpad zag lopen. Ik zat helemaal van: ,,Ooohh, they're our prince and princess!!'
Het was een erg gezellige dag en we hebben heel wat afgelachen, dus het was een mooie afsluiting!
We hadden trouwens ook stiekem wat bubbels om mee te toosten op deze dag
Op maandag is Laura naar huis gegaan, maar voordat ze ging zijn we op zaterdagavond eindelijk eens met z'n tweeën uit wezen eten. Lekker naar een chinees 'All you can eat-restaurant'. Op zondag was het tijd om, tijdelijk, afscheid te nemen van elkaar.
Ik zou eigenlijk op maandag ook naar de racecourse in Beverley gaan, maar omdat mijn bus te laat kwam, miste ik de connectie naar Beverley en ging het hele feest niet door
Dinsdag was mijn zogeheten 'leaving do'. Kellie, een van de health care assistants, waar ik het heel goed mee kan vinden, had dit voor mij georganiseerd. Het was in eerste instantie de bedoeling dat we met z'n tweeën een keer zouden lunchen deze week, maar uiteindelijk maakte ze er dus mijn leaving do van. Zo hebben we dinsdag uiteindelijk gelunched met 11 man. Ik vond het heel leuk en lief dat ze speciaal voor mij allemaal naar die lunch kwamen om afscheid te nemen. Ik kreeg nog van alles toegestopt, dus dat moest in een extra pakketje naar huis worden gestuurd, aangezien ik anders weer mega overgewicht heb straks!
Rechts: Lisa,Owen,ik,Kellie,Alistair & Tracey
Over een paar minuten ga ik de deur uit en wordt ik door Kellie opgehaald en afgezet op het station.. dan laat ik echt alles achter me.
Het was een enorm leuke tijd en een fantastische ervaring. Hierbij wil ik dan ook iedereen bedanken voor alle post, pakketjes, berichtjes en steun de afgelopen tijd, want dat heeft me er goed doorheen geholpen!
Ik vond het erg leuk dat je me gevolgd hebt tijdens mijn avontuur en ik spreek je, hopelijk snel, weer in levende lijve!
Brigit
Reacties
Reacties
Brigit ik heb je verslag gelezen, een waardig afscheid
vond ik van je verhaal
dank voor al je veslagen die je op said had staan.
ik heb er werkelijk van genoten,ik doe het niet na.
Je mag nu weer gerust met een lach op je gezicht
verschijnen in laag elten, vele groetjes van opa.
Hoi lieverd,
op het moment dat ik dit schrijf zit je weer in levende lijve tegenover me aan tafel.
Vanmiddag hebben we (pap, mam, broer Michiel en broertje Wouter) je weer veilig in onze armen kunnen sluiten op het vliegveld in Weeze. Een gelukkig weerzien !
We zijn ontzettend blij voor je, dat je een leerzame tijd hebt gehad in York, waar je veel interpersoonlijke contacten hebt opgedaan, maar ook onvergetelijke ervaringen hebt opgedaan en veel geleerd hebt voor het door jou geambieerde beroep !
Dank je voor je mooie verhalen, beschouwingen en gevoelens die je met ons hebt gedeeld, via je blog en bijna iedere avond eventjes via Skype.
Een periode van drie maanden......
al weer voorbij....
een herinnering.....
maar wel een dierbare....!!!
Toch ?
Liefs,
dikke kus,
.....wij.....
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}