York Hospital
Hiya loves!
Eindelijk zijn we begonnen met datgene waarvoor we kwamen: stage!
Vorige week hebben we onze eerste dagen gewerkt en gister begon de 2e week al.
Het was de eerste dag heel erg wennen, want ik kwam om 7u binnen en wist niet goed wat ik moest doen. Ik heb dan ook maar tegen de eerste de beste die ik tegenkwam gezegd dat ik 'the Dutch intern' was. Toen kwam Kaye, mijn 2e begeleidster, en liet me zien waar ik me even om kon kleden. Daarna kwam ik midden in de overdracht binnen, kreeg meteen een lijst met de gegevens van 30 patiënten onder m'n neus gedrukt en moest proberen te ontcijferen wat 2 Indiase/Pakistaanse collega's van de nachtdienst precies zeiden..
De rest van die dag heb ik vooral een beetje te horen en te zien gekregen hoe het in z'n werk gaat. Ik heb overigens die dag nog een arts geassisteerd met het zetten van een hechting. Ik was zo gespannen, dat ik per ongeluk haar steriele hechtsetje contamineerde met het vuilniszakje

Donderdag had ik een late dienst en liep mee met Alistair, een aardige, maar ietwat aparte man. We hadden een aantal patiënten die een operatie/ingreep hadden ondergaan die dag, waardoor we erg druk waren met hen in de gaten houden. Ik heb toen ook meteen al wat spannende handelingen mogen doen. Zo mocht ik bij een patiënt een wonddrain verwijderen uit het been(sorry voor degenen die hier van gruwelen...). Die patiënte was alleen lichtelijk van het padje af en ze schreeuwde moord en brand. Nou was het ook wel pijnlijk, maar ze schreeuwde de hele tijd: ,,Just cut it off!' en ,,Please give me some morphine!'. We hadden echt onze handen vol aan haar en het duurde dan ook meer dan een uur voor we uiteindelijk haar kamer konden verlaten. Op het einde vroeg ze me nog wat m'n moeder wel niet zou denken als ze hoorde dat ik iemand zoveel pijn had gedaan...
Ook mocht ik die de eerste injecties van deze stage uitdelen

Tijdens die dienst heb ik trouwens ook weer geswitched van begeleiders(de zoveelste keer dat me dat gebeurd tijdens een stage). Eerst waren het Sarah en Kaye, nu is het Nicky, omdat zij anders niemand had om te begeleiden. Zij gaat echter over 7 weken met zwangerschapsverlof, dus na haar vertrek ,,will Sarah and Kaye finish me off', zoals zij het zeiden

Ik zit dus op een chirurgische afdeling en ik ben er inmiddels achter wat Ward 11 precies inhoudt

We hebben momenteel erg veel mensen met zweren op de benen, een aantal mannen met geamputeerde benen t.g.v. Diabetes, roken of gewoon slechte vaten, mensen met een aneurysma van de aorta, gangreen aan de voeten(again, sorry) enz. Andere patiënten hebben galstenen, geelzucht t.g.v. kanker aan de alvleesklier of mankeren andere dingen aan hun organen.
Gister vertelde Nicky dat er veel patiënten zijn, die na een bypass van hun beenaderen, nog steeds roken en dan keihard ontkennen dat roken invloed kan hebben op de toestand van je vaten... Ongelooflijk gewoon!
En wat ik dan weer raar vind van het ziekenhuis/personeel, is dat ze één van die patiënten, met een geamputeerd been t.g.v. slechte vaten, iedere ochtend een 'Bacon buttie' laten eten. Dat is een grote, dikke, hele vette, plak bacon op een broodje.
Op dinsdag is het altijd de grote ronde van alle chirurgische wonden. 's Morgens worden alle verbanden van de wonden gehaald, zodat de chirurgen, artsen, (wond)verpleegkundigen, podotherapeuten e.d. er allemaal naar kunnen kijken en beoordelen. Ik ging gister met Nicky aan de gang om alles te 'undressen'. Als het verband eraf is, wordt er hier wat huishoudfolie over de wond gedaan, zodat het niet uitdroogt in die tussentijd. Toen Nicky dat vertelde stond ik haar wel even raar aan te kijken. Ze zei zelf ook dat ze thuis tegenwoordig voor alles aluminiumfolie gebruikt i.p.v. huishoudfolie..
De rest van de dag zijn we eigenlijk alleen maar bezig geweest met het weer 'redressen' van de wonden. Hier ging veel meer tijd in zitten.
Ik heb de grote buikwond van een patiënt verzorgd, die een aneurysma heeft gehad. Ik kreeg een 10 van hem, omdat ik zo 'gentle' was en niet was flauwgevallen

Aan het einde van m'n dienst mocht ik nog even een wat minder leuke wond verzorgen, maar daar zal ik jullie de precieze details maar van besparen!
Eén ding waar ik heel erg naar uit kijk, is dat ik binnenkort 'into theater' ga. En nee, daarmee bedoel ik niet het toneel op. Nicky gaat regelen dat ik, wellicht een hele dag, mee kan kijken bij vaatchirurgische operaties

Tot nu toe heb ik gewoon diensten van 8 uur gedraaid, maar volgende week ga ik er 2 van 11,5 uur draaien. Ben benieuwd hoe dat bevalt, want het schijnt hier bijna gebruikelijk te zijn dat je die dienst in ieder geval 1x per week draait.
Zoals je je vast wel kunt bedenken, gaat het er hier in het ziekenhuis op veel gebieden heel anders aan toe. Een klein overzichtje van verschillen:
- Er staat midden op de Ward een desk waar alles gebeurd, dit is zeg maar de 'verpleegpost'.
- Je hebt hier echt een soort van hiërarchie onder het verzorgend personeel:
Matron: het administratief hoofd van het verplegend en verzorgend personeel in het ziekenhuis.
Ward Sister: het afdelingshoofd.
Deputy Sister: zij heeft de leiding over de gang van zaken tijdens een dienst, als de Ward Sister dat niet heeft. Ze coördineert o.a. opnames en ontslagen, de artsenvisites, kamerindeling en welke patiënten voor een operatie moeten.
Staff Nurse: dit zijn zeg maar de 'gewone' verpleegkundigen. Als er geen Ward of Deputy Sister aanwezig is, heeft één van hen de leiding.
Health Care Assistant: zij zitten op het niveau van verzorgende niveau 2&3 in Nederland. Ze werken onder het toeziend oog van de verpleegkundigen en ondersteunen hen, zodat er iets meer tijd is om dingen te doen die alleen verpleegkundigen mogen doen.
- Vanwege de hygiëne moet je, bij ongeveer ieder contact met de patiënten, een disposable schort en handschoenen aan. De rollen die op de gangen hangen zijn dan ook na 1 dienst bijna op.
- De patiënten worden hier aangesproken met hun voornaam. Hier moet ik nog steeds aan wennen, aangezien ik gewend ben de achternaam te gebruiken. Onderling, tijdens overdrachten, gebruikt het personeel wel weer de achternamen of het bednummer, dus het is allemaal nogal verwarrend
- Alles wat gebruikt is in de buurt van patiënten, moet gereinigd worden. Daarna moet je er een groene sticker opplakken met 'I'm clean' en je naam, datum en tijd invullen.
- Er loopt hier een Critical Care Nurse rond die 'Di Hart' heet. Hoe toepasselijk
- In veel ziekenhuizen in NL zijn er assistenten die de maaltijden regelen. Hier doen de Health Care Assistents en de Staff Nurses het zelf.
- Ze kennen hier nog de 'Singlesex Wards'. We hebben momenteel 3 zalen met alleen mannen en 2 met vrouwen. Toen ik vertelde dat we dat in NL niet meer kennen en daar alles gemixt is, waren ze werkelijk waar geschokt! De vrouwelijke collega's moesten er niet aan denken om met mannen op een zaal te moeten liggen
- De bel die hier gaat, als patiënten op het knoppie drukken, klinkt net als een speelgoedlocomotiefje..
- Elke discipline heeft hier een eigen kleur/soort uniform. Op zich wel handig, want je weet nu snel wie waar van is en wie je moet hebben. In NL lopen ze vaak in hetzelfde uniform als de verpleegkundigen en dat zorgt nogal eens voor verwarring.
- Het woordje Scheveningen doet het nog steeds goed in het buitenland! Ze krijgen het hier echt niet uitgesproken. Hetzelfde geldt voor mijn naam, vandaar dat ze de engelse versie mogen gebruiken. Vandaag zag ik weer een nieuwe versie van mijn naam, die ik nog niet eerder heb gehad: Bridgid.
Wow, het is weer een half boek geworden en dan heb ik echt heel veel weg gelaten
Zaterdag proberen we een beetje sightseeing te doen, afhankelijk van wat voor weer het dan is. Afgelopen maandag sneeuwde en regende het, dus ben ik de deur maar niet uitgeweest.
Meer foto's en verhalen volgen snel!

Brigit
Reacties
Reacties
hey lieverd !
Toch leuk om naast alle gespreksstof tijdens het skypen je verhalen te lezen. We wisten kennelijk toch nog niet alles....
Leuke verhalen, ga er vooral mee door ! Het geeft ons een aardig beeld van je ervaringen daar.
Komende dagen plannen we het weekendje York.
Okay ?
Liefs, dikke kus en veel plezier daar
Pap en mam
Hoi Brigit!
Leuke verhalen hoor. Je maakt daar dus heel wat mee, dan in de NL ziekenhuizen. Spannend en uitdagend werken lijkt me. Geniet ervan,
en doe zoveel mogelijk ervaring op..
Liefs,
Chyntia
Wat doe je het goed, ik had ook niet anders verwacht. Veel liefs, Vonnie. Poot en een lik van Gijs.
Hey Brigit!
Super tof om al die verhalen te lezen! Zelfs deze GGZ'er wordt er dolenthousiast van. Eerlijk waar, ik kreeg bijna zin om een wond te verschonen. Tell me more, tell me more!
Woowh! Echt super spannend wat je allemaal hebt meegemaakt en gaat meemaken!! Het lijkt me echt heel gaaf om bij zo'n operatie te kijken. Vooral in een ander land!
Ik spreek je zometeen nog wel ;)
Liefs Jaimie
ik heb met veel interesse je lange verhaal gelezen,
het was inhoudelijk goed voor elkaar.
zo krijg ik een mooi inzicht wat je allemaal moet doen.het is wel pittig zo te lezen.
ga zo door en tot het volgende verslag.
en met veel groeten van opa toon.
Als die kleinzerige mevrouw er nog ligt als we een weekendje over komen, wil ik haar best wel wat in d'r oren fluisteren......
mam
York, here we come....
fasten your seatbelts...
Flights, hotel and rental-car have been booked....
CU@York,
hugs & kisses,
dad and mom
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}