Real life
Halloootjes!
Sinds vrijdag is er weer een hoop gebeurd, so grab a seat
Zaterdag was het weer even wat boodschappen doen, zodat we ook zondag wat te eten hadden. We werden 's middags door huisgenoten van Laura, in A Block, uitgenodigd om mee chinese take-out te bestellen..Het is hier alleen zooo anders dan in NL; hele andere gerechten, zo kennen ze hier volgens mij niet eens de Bami en de Nasi die wij kennen. Daarnaast hebben ze curries, en allerlei bijgerechten, heel veel noodle-gerechten e.d. Toen de bestelling uiteindelijk afgeleverd was begon het grote gepuzzel, want welke inhoud van de bakjes was voor wie? Vooral de 3 gerechten met de noodles(waaronder die van mij) waren heel lastig. Waarschijnlijk hadden ze de bestellingen een beetje door elkaar gehaald.
Het was heel gezellig, hebben veel gelachen. Bij Laura zitten mensen uit Australië, Duitsland en 1 of 2 mensen uit Bulgarije.
Zondag hebben we bij mij gekookt in de keuken. We moesten eerst even schoonmaken voor we wat konden gaan doen, maar het was beter dan bij Laura in de keuken
Een echte kennismaking met mijn huisgenoten zat er trouwens niet in. Er kwamen wel wat mensen binnen, maar die waren zelf ook wat schichtig en gingen hun eigen weg in de keuken. We hebben even met een jongen gepraat, maar hij bleek alleen maar op bezoek te zijn bij z'n vriendin, die overigens in de kamer naast mij zit. Dat verklaart ook de muziek van alle romantische films, waar ik die hele dag al van mee kon genieten, door de muur heen
Gister hebben we alleen in de ochtend de les gevolgd, omdat we nog een aantal belangrijke dingen moesten regelen en we anders pas om 16.10 uit waren. Dan zou het allemaal niet meer lukken. Wel jammer, had me erop verheugd, maar die dingen moesten gewoon geregeld worden.
De les die we wel hebben gevolgd was erg interessant, vond ik tenminste. Het ging over het Neurologische stelsel, maar het was specifieker dan wat we vorig jaar op onze school hebben gehad. Het ging nu veel meer in op het bewustzijn en als je buiten bewustzijn bent. Op een gegeven moment kwamen we op het punt van euthanasie. In Engeland is het zo, wil je bv. de voeding stoppen van iemand die al langere tijd buiten bewustzijn is, dan moet je naar een of andere Hoge Raad om daar toestemming voor te krijgen. De patiënt versterft of droogt dan letterlijk uit, want er mag verder niets gedaan worden. Toen herinnerde de docente zich ineens dat er ‘Dutch students' aanwezig waren bij de les. Ze vroeg aan ons of we inderdaad euthanasie hadden in Nederland en hoe dat nou precies ging. Zij vond ‘onze' manier een stuk humaner om iemand te laten sterven.
Op het einde moesten we nog een groepsopdracht maken, maar daar snapten Laura en ik niet al teveel van, gezien de termen/afkortingen die hier gebruikt worden en de manier waarop een casus uitgewerkt wordt.
Daarna zijn we onze huur wezen betalen bij de Fee's Office op het marktpleintje. Toen we gepind hadden waren we meteen arm, want we moesten nog £997 betalen..en reken dan maar even om en kom tot de conclusie dat het veel meer euries zijn
Vervolgens gingen we naar de stad om onze laatste dingen aan te schaffen; o.a een waterkokertje voor onze thee(we moeten toch een beetje meedoen aan die cultuur van hier) en ik heb weer schoenen voor stage. Ook waren we dringend op zoek naar washandjes, maar in NL schijnen we daar toch een kleine uitzondering op te hebben. Hier heb je namelijk alleen vierkantje waslapjes...
We zijn ook wat verder de stad in geweest en zijn uitgekomen op een heel schattig, middeleeuws marktpleintje. Er was ook markt op dat moment, maar het stelde niet veel voor. Het zag er wel gezellig en pittoresk uit. Ze hebben zelfs de marktkraampjes een beetje in de stijl van het pleintje gemaakt. Ook hebben we een hele snelle blik op 'the Shambles' geworpen. Dit is een winkelstraatje met originele bestrating en huisjes uit de middeleeuwen. Foto's volgen nog, want ik had m'n camera niet mee..
Vandaag hadden we wat afspraken in York Hospital! We gingen met Karen Harper en Karen Fritz, begeleiders van de Uni hier, naar het ziekenhuis om o.a. kennis te maken op onze afdelingen. Eerst moesten we nog een keer al onze vaccinaties + data doorgeven aan een soort van ziekenhuishygiënist of zo. Daarna gingen we koffie drinken, maar Laura en ik kozen voor de hot chocolate, een medium. Krijgen we vervolgens een bekerglas dat makkelijk voor large door had kunnen gaan!
Vervolgens was het tijd om naar onze Wards te gaan. Eerst gingen we naar de mijne, Ward 11. Ik ben er nog steeds niet helemaal achter wat die afdeling nou precies inhoudt, maar daar ga ik me morgen even in verdiepen.
Toen we binnenkwamen moesten we eerst onze handen desinfecteren(moet ook als je er weer afgaat). Ik had achter de klapdeuren een kleine gang met wat zaaltjes verwacht, maar het bleek een inmens lange gang te zijn met aan beide zijden zalen met 4-6 bedden en wat privé-kamers! En het was er zooooooooooooooo warm, niet normaal! Dat wordt echt flink zweten, aangezien je chirurgische patiënten vaak met de zware dingen moet helpen...
Eén van mijn begeleidsters, Sarah, was vandaag al aanwezig, dus die heb ik meteen gezien. Morgen is ook de andere, Kate(?), aanwezig als ik moet werken. We hebben toen even snel besloten dat ik morgen gewoon begin en dan een vroege dienst draai.
Daarna, op Ward 14 bij Laura, werd afgesproken dat zij morgen ook een vroege draait, donderdag een late en zaterdag weer een vroege. Ik denk dat ik dit ook maar aan hou, zodat we de eerste dagen samen onze weg een beetje kunnen vinden. Daarna zien we wel weer verder.
In NL kennen we kleedruimtes voor het personeel, maar dat is hier niet zo. We moeten eigenlijk in ons uniform naar het ziekenhuis, maar aangezien wij mooie witte broeken hebben die snel vies worden, mogen wij in ieder geval onze uniformbroek op het werk aantrekken.
We moeten dan wel weer overjassen aan hebben die lang genoeg zijn dat ze je jasje bedekken. Hoezo strikte regels?..
Zoals je vast wel hebt gelezen, is het dus morgen de eerste officiële stagedag. Dat betekent op tijd naar bed en dat morgen de wekker weer heerlijk vroeg gaat! We moeten om 7u beginnen, dus de wekker gaat om 5u. In het weekend kun je alles lezen over de eerste dagen in York Hospital!
- Wist je dat er hier heel veel ganzen zijn, in het meer? Die beesten zijn nogal territoriaal en hebben constant oorlog met elkaar. Dan is het een en al gegak, geblaas en gefladder en ze rennen achter elkaar aan. Zaterdag werd een man zelfs achtervolgd
- Het blijkt trouwens dat de post er nogal lang over doet om hier te komen...zit nog steeds te wachten op de post die mam heeft gestuurd vóór dat we weggingen. Mocht je wat op willen sturen(wat ik natuurlijk hartstikke leuk vind), dan kan het dus maar tot een aantal weken voor ons vertrek. Anders komt het waarschijnlijk te laat aan.
Tot de volgende keer maar weer!
Brigit
@ University of York!
Hierbij mijn eerste verhaal vanaf de campus in York!
Bereid je wel vast voor op een lang verhaal, dus pak er lekker iets te drinken bij of zo
Laat ik beginnen bij onze reis..die verliep namelijk niet helemaaaal vlekkeloos.
Het begon bij mij al 's morgens, want ik had gigantisch overgewicht en moest allerlei dingen thuis laten. Het voelde erg incompleet aan, toen we in de auto stapten.
Op Weeze Airport zat mij alles tegen met het inchecken van mijn bagage; ik moest betalen voor 2kg overgewicht, bij dat apparaat kon ik alleen met creditcard betalen, maar daar had ik de pincode voor nodig. Ik moest dus terug naar m'n handbagage(die bij pap&mam in het koffiehoekje stond) om die te bekijken. Daarna weer terug om te betalen en toen weer naar de incheckbalie. Kom ik daar..kan ik m'n paspoort niet vinden, dus ik vroeg of ze die toevallig daar achter hadden gehouden bij de eerste keer. Nee dat was niet zo. Bleek dat ik hem in m'n handbagage had gestopt...dus ik kon weer terug. Uiteindelijk lukte het inchecken wel.
Om 13.45 gingen we richting de boardingentrance . Bij het scannen van onze handbagage, ging het weer mis. De tas van Laura én van mij bleven wel heel erg lang onder het apparaat en ze gingen zelfs voor een 2e keer! Uiteindelijk kwamen er twee vriendelijke beveiligingsbeambten naar ons toe, omdat ze toch even in onze tassen wilden kijken, er zat namelijk zoveel in. Bij mij zat er ook teveel elektronica in(lees al mijn adapters, laptop, harde schijf, cardreader enz.) en dat kon het arme röntgenapparaat niet allemaal goed weergeven. Bij Laura werd haar harde schijf(een groot, zwart vierkant blok) maar even door een ander apparaat gescand, want er kon wel eens TNT in zitten! Laura en ik kwamen niet meer bij. Hilariteit alom dus! Onze ouders stonden van een afstandje toe te kijken en die vroegen zich natuurlijk af wat er allemaal aan de hand was, dus die hebben we even gebeld om ze op de hoogte te brengen
De vlucht verliep op zich wel goed, alleen af en toe wat turbulentie gehad. We vertrokken met zon, maar zodra we dichter bij Engeland kwamen, raakte het steeds meer bewolkt. In Leeds was het dan ook goed grijs.
De bagage lag al op de band toen we aankwamen, dus we konden meteen door naar het busstation. Daar aangekomen was het zoeken naar de goede bus naar het treinstation. De bus die er stond was al erg vol en daar pasten wij niet meer bij met onze koffers en tassen, dus het was wachten op de volgende. Tijdens het wachten twijfelden we of we toch niet beter een taxi konden pakken. We gingen dus even vragen hoeveel het zou kosten...Niet schrikken: £63,50 cash en met creditcard £65!
De busrit duurde zo'n halfuur en het was een heel gedoe, want we wisten niet precies wanneer onze halte kwam. Gelukkig was er een Franse mevrouw die ook bij the Railway station in Leeds moest zijn, dus die heeft ons geholpen met het vinden van de ticketbalie en de weg naar het goede perron.
Op het perron aangekomen kwam de trein er al aan, dus dat verliep vlotjes. Na ongeveer een half uur waren we dan eindelijk in York!
Gelukkig kwam snel de goede bus, waarin we met onze koffers en tassen de smalle looppaden zowat geheel blokkeerden;).
We waren bij de verkeerde halte uitgestapt, waardoor we uiteindelijk een heel eind over de campus moesten sjouwen met onze zware bagage!
Bij de college receptie aangekomen, konden we onze sleutels ophalen om dan e i n d e l i j k naar onze kamers te kunnen!
Mijn kamer zat vlak achter de receptie, dus daar gingen we als eerste naartoe. Natuuuurlijk zijn er geen liften in de gebouwen en zit ik op de 2e verdieping...dus dat waren 6 helse trappen die ik op moest met mijn zware koffer. En ze hadden uitgerekend in het trappenhuis de verwarming op 5 staan dus het zweet brak me heerlijk uit.
Boven aangekomen werden we meteen begroet door een Brit met, hoe kan het ook anders, een grote pint of lager in z'n hand
Ik heb snel m'n bagage gedropt en ben toen met Laura naar haar kamer gegaan. Daar hebben we gekeken hoe we op het draadloze netwerk konden komen en rond half 9 ben ik naar m'n kamer terug gegaan om zelf aan de gang te gaan.
Internet had ik snel aan de praat, dus werd het tijd om te skypen met thuis!
Daarna was het spullen uitpakken, foto's ophangen, bed opmaken en lekker slapen.
Al kwam van dat slapen weinig, want de deuren hier slaan uit zichzelf keihard dicht door de deurdrangers, je hoort de toiletten heel goed, je hoort iedereen voorbij lopen, je ligt toch in een ander bed, 's morgens om 8u kwamen ze de vuilnisbakken legen, waarvan de ganzen en eenden weer van de wap raakten en de hele tijd liepen te kwaken en te gakken. Duusss, kortom een slechte eerste nacht gehad..
Dag 2
De volgende dag hadden we om 11u een afspraak op de campus, met onze begeleidsters.
We hebben te horen gekregen dat we allebei op een chirurgische afdeling terechtkomen; Laura op Ward 14 en ik op Ward 11. Nog geen idee wat het precies inhoudt, maar dat horen jullie nog wel.
We moeten de eerste 2 weken met onze begeleiders meelopen en daarna mogen we i.o. het rooster samenstellen. De diensten zien er als volgt uit:
Long day: 7.00-19.30
Early: 7.00-15.00
Late: 13.30-21.30
Night: 19.00-07.30
Lessen hoeven we eigenlijk niet te volgen. Waar we ons natuurlijk heel erg op verheugd hadden
Verder hebben we wat boodschapjes gedaan en een eerste blik op het centrum van York geworpen.
Oh ja, we hebben van de Departement of Health Sciences(waar wij onder vallen op de Uni) wat keukengerei en servies gekregen zodat we dat zelf niet hoeven te kopen. Isn't that nice?!
We werden ook gevraagd om een stukje voor de newsletter van Health Sciences te schrijven; eerst een introductie en op het einde over onze belevingen e.d. We mogen onze creatieve geesten dus ook nog even aan het werk zetten;).
Dinsdag hebben we een afspraak met de Occupational Health afdeling in de ziekenhuis. Geen idee wat ze nog meer van ons willen weten, na al onze vaccinaties e.d. door te hebben gegeven. Daarna gaan we, als het goed is, kennismaken op onze afdelingen. Spannend, spannend!
Dit weekend is het nog even rustig aan doen, wat dingetjes aanschaffen, onze kamers nog wat opfleuren, maar vanaf maandag begint het echte leven weer!
Some facts:
- Je groet hier, informeel, met Hiya!, dit betekent in het kort; How are you?
- Iedereen is hier een love, sweetheart of darling.
- Je voelt je hier snel welkom. Als mensen horen, aan je accent natuurlijk, dat je niet van hier bent, zijn ze heel geïnteresseerd in waar je vandaan komt en waarom je in York bent.
- Het lijkt wel of ze hier denken dat het al lente/zomer is of zo. Veel mensen lopen
namelijk zonder jas, in een t-shirt, korte broek en op slippers rond..
- Ambulances rijden hier af en aan langs de campus.. de stand van gister staat op 6 en
staat vandaag op 4.
- Ondanks dat we weten dat alles aan de andere kant is, lopen we nog regelmatig aan de
verkeerde kant van de straat
- Terrorisme heeft zelfs buiten de grote steden als London e.d. een duidelijke impact,want
ook hier in de omgeving wordt er in het OV op gewezen alert te zijn op verdachte
dingen en dit evt. te melden. Het publiek wordt, d.m.v. affiches en omroepberichten,
gevraagd om goed te observeren en te melden, zodat we het terrorisme samen kunnen
cracken! Op het station in York zagen we al meteen een arrestatie van iemand die zich
verdacht had gedragen.
- Mijn adres hier op de campus, dat in het vorige verhaaltje staat, heb ik iets aangepast. Het vermelden van mijn kamernummer is handiger dan het huis.
- I've got an English mobile phonenumber, dus als je die graag wil hebben, doet u mij dan maar een berichtje, dan stuur ik 'm door!
Heel erg leuk dat je hebt volgehouden tot het einde
Till next time!
Brigit
Finally a room!
Donderdag was het even gekkenhuis!
Er moest nog één heel belangrijk iets geregeld worden en die middag kreeg ik een smsje van Laura dat ik snel m'n mail moest lezen, want we hadden een KAMER!!
En notabene in de college waar we heeeel erg graag heen wilden; namelijk James College.
Deze is namelijk het 'nieuwste' en mooiste van alle colleges
We moesten natuurlijk meteen even wat geld ophoesten(£200), nog voor we de kamer officieel konden accepteren. Daarna werd vrolijk gezegd dat we uiterlijk de 9e het resterende huurbedrag betaald moeten hebben..nog zo'n£800..
Maar goed het belangrijkste is, is dat we onderdak hebben en niet onder een brug hoeven te slapen, zoals Laura al zei
Hieronder even wat weetjes
- Voor degenen die een kaartje, brief of iets anders op willen sturen(post is natuurlijk altijd van harte welkom
Brigit van Horen
Room 243, Block N
James College, Newton Way
University of York
York YO10 5DD
(Heb alleen geen idee hoeveel postzegels er nodig zijn..)
- Daarnaast kun je me ook bereiken via msn en skype. Voor m'n skypenaam en msn moet je
me maar even een mailtje, of in een reactie hier, een berichtje sturen, anders heb ik straks allemaal wildvreemden aan de lijn hangen..
- Ik gebruik de eerste dagen m'n NL mobiele nummer nog gewoon, maar probeer z.s.m. een
Engels kaartje te halen. Het nummer kun je dan tegen die tijd ook van me krijgen als je dat wil
- We vliegen a.s. woensdag om 14.45 vanaf Weeze en landen om 15.10(lokale tijd) in Leeds.
We kunnen allebei niet wachten tot het woensdag is! Ik begin nu wel langzaamaan wat spanningen te ontwikkelen, maar die zijn tot nu toe alleen nog maar positief!
Brigit
Two weeks left!
Het echte aftellen is nu toch wel begonnen.
Over precies 2 weken begint ons Engelse avontuur!
Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om, vanaf de kerstvakantie, alles geregeld te krijgen. We moesten ons officieel inschrijven bij de University, maar een versneld proces zat er niet echt in. Ook wij moesten het hele proces stap voor stap doorlopen en daar gingen een paar weken overheen.
En zo ging er ook een hele hoop mis; we moesten klikken op linken die er niet stonden, we moesten wachten op een informatiepakket dat opgestuurd zou worden(heb 'm overigens nog steeds niet, maar Laura wel) en we moesten een reply-slip terugsturen, die er helemaal niet bij zat.
Mijn enrollment-proces(de inschrijving) is nog steeds niet volledig, aangezien ze mij ingedeeld hadden bij Archeologie, i.p.v. bij Health sciences. Ze moeten nog steeds mijn gegevens aanpassen en het allemaal goedkeuren. Daarom was ik bang dat ik geen kamer aan kon vragen, maar dat is gelukkig ook gelukt van de week!
Maaaar, ook dat verliep niet zonder problemen... we konden niet de juiste periode van ons verblijf invoeren, waardoor we dachten dat we geen kamer aan konden vragen voor de data dat wij zouden komen. Dus hebben we maar weer een mailtje gestuurd naar de accommodation office..
Serieus, volgens mij zijn ze daar de afgelopen weken helemaal gek geworden van onze mailtjes. Ze zullen vast wel denken dat we niets zelf kunnen regelen ofzo, want we hebben ze helemaal platgebombardeerd met allerlei vragen
Maar zoals ik al vertelde, hebben we van de week ein-de-lijk een kamer aangevraagd!!
Dit was voor ons het allerbelangrijkste, maar die mogelijkheid kregen we, uiteraard, pas het allerlaatst.
We konden zelf een keuze maken uit de verschillende colleges(gebouwen waar studenten onder gebracht worden). Ook mochten we nog kiezen of we in een ''singel gender' gebouw wilden, maar wij houden wel van een lekkere mix
I.p. moeten we ergens deze week of maandag een aanbod krijgen voor een kamer en dan mogen wij beslissen of we het aanbod van die kamers accepteren. Spannende dagen dus.
We vliegen de 9e pas rond 15u en om 17u gaat het laatste personeel weg bij de University. En aangezien we er niet zeker van zijn dat we daar op tijd aankomen, hebben we maar besloten om de eerste nacht in een Bed&Breakfast te slapen. Zo hoeven we ons ook nog even geen zorgen te maken over het regelen van eten en bedden opmaken.
De volgende dag gaan we dan wel alles regelen op de campus en een busabonnement kopen e.d.
Verder hebben we inmiddels alle verklaringen, kopieën, prikken, formulieren e.d. wel bij elkaar weten te sprokkelen, dus dat zit wel goed.
Volgende week is de laatste week school, natuurlijk vol met allerlei toetsen, dus we moeten nog even flink aan de bak voordat we in het vliegtuig mogen stappen!
Tot snel!
Liefs
Brigit
Welkom!
Hallo lieve mensjes!
Welkom op mijn blog, waar ik al mijn spannende avonturen in Engeland met jullie zal delen.
Over een maand begint namelijk het grote avontuur aan de andere kant van die streep water.
Mocht ik niet toekomen aan skypen, msnsen, smsen of mailen met iedereen, dan kan je op deze manier toch op de hoogte blijven.
Veel leesplezier and don't forget to leave a message!
Liefs,
Brigit
Btw.. Wil je een berichtje ontvangen wanneer ik weer iets überspannends beleefd heb? Geef je mailadres dan even door via de rechter kolom --------------->
Hieronder vast een klein voorproefje van onze bestemming!
De Minster of York vanaf de middeleeuwse stadsmuren
Lendal Bridge & Tower bij rivier de Ouse
Genoeg pubs in town;)